|
برنامه جامع سلامت؛ اولويت اول
رشد جمعيت و شرايط اقليمي و همچنين رشد صنايع و ماشيني شدن زندگي، شرايطي را پيش آورده است که جان انسان ها نسبت به سال هاي نه چندان دور بيشتر در معرض آسيب و بيماري هاي مختلف قرار گيرد.
هر چند پيشرفت علم پزشکي براي بسياري از بيماري ها، راه هاي جديد پيشگيري و درمان را يافته است، ولي نحوه زندگي انسان معاصر و عادات تغذيه اي ناشي از مشکلات و
پيچيدگي هاي زندگي شهري و مدرن، بيماري هاي جديد و پيش بيني نشده اي را پيش روي انسان قرار داده است.
از سوي ديگر حوادث غير مترقبه طبيعي و تصادفات ناشي از حمل و نقل و ترافيک و ...
در سراسر دنيا، به ويژه کشور ما که آمار بالايي از نظر حوادث غيرمترقبه مانند زلزله، سيل و ... داراست، نگراني ها و مشکلات جديدي به وجود آورده و از اين رو نظام سلامت کشور ما بيش از پيش نياز به حمايت جدي دارد.
در اين شرايط، مديريت ريسک در عرصه نظام سلامت، ايجاب مي کند که برنامه هاي جامعي براي سلامت جامعه، تدوين شده و بودجه متناسب با آن نيز در نظر گرفته شود.
روشن است که تامين سلامت جامعه از حساس ترين جنبه هاي زندگي اجتماعي به شمار مي رود و به يقين در کنار آموزش و پرورش بيشترين بودجه بايد به آن تعلق گيرد. اما آنچه که در عمل اتفاق مي افتد غير از اين است و نظام سلامت کشور هر سال با کسر بودجه و مشکلات عديده ناشي از آن روبرو مي شود.
افزايش جمعيت و بالارفتن سطح توقع مردم از نظام سلامت و احتمال بروز حوادث غيرمترقبه با بودجه تخصيصي به اين بخش به هيچ عنوان همخواني ندارد و در صورت عدم توجه به اين بخش، مسئوليت مشکلاتي که براي نسل هاي آينده به وجود مي آيد بر عهده ما خواهد بود.
در اين ميان تامين تجهيزات بيمارستاني و مديريت آنها و نظارت بر توزيع بهينه آنها در سطح کشور از اهميت ويژه اي برخوردار است. تامين منابع و تخصيص آنها بر اساس اولويت هاي مناطق مختلف و لحاظ کردن مسائل نگهداري و خدمات و تربيت نيروي انساني و ايجاد پشتيباني مطمئن، از اولويت هاي طرح جامع سلامت کشور است.
اميدواريم که مسئولان با درک صحيح از نيازهاي واقعي اين بخش با ديدگاه مديريت ريسک، تدوين برنامه جامع سلامت و اختصاص بودجه متناسب با آن را جزو اولويت هاي اول خود قرار دهند. پشيماني از فرصت هاي از دست رفته سودي براي ما نخواهد داشت.
|
